دوستت دارم پسر خاله

درخواست مرخصی

hichkasjozm — Fri, 15 Aug 2008 17:06:18 GMT

سلام به همه دوستام و تموم بچه های باحالی که منو تنها نمی ذارن

بچه ها اومدم از همه اتون عذر خواهی کنم

شرمنده که نمی تونم آپ کنم من روزی هشت ساعت باید درس بخونم و حتی بعضی روزها بیشتر....

منو ببخشید اصلاْ وقت سر خاروندن هم ندارم همه کارام داره روی برنامه پیش می ره انشالله سال دیگه که کنکور قبول شدم یه آپ توووووووووووووووووووووووووووووووپ می کنم

ولی حالا حالا ها شرمنده روی ماه همه اتونم هر از گاهی سر می زنم پس واسم نظر بذارین

قربون همه تون

بای تا یه های دیگه

بوسه (دوستت دارم) بوسه

hichkasjozm — Fri, 02 May 2008 09:37:18 GMT

سلااااااااااااااااااااااااااااااااااااااام

من دوباره تصمیم گرفتم آپ کنم آخه بعضی ها خیلی گیر دادن که چرا آپ نمی کنم

آپ ایندفعه خیلی پدر مادر داره ( یعنی گنده منده اس)

امیدوارم خوشتون بیاد

* بوســـــــــــــــــــــه بوسه يعني وصل شيرين دو لب بوسه يعني خلسه در اعماق شب بوسه يعني لذت از دلـــــــدادگي بوسه یعنی لذت از ديوانـــــگي بوسه آغـــازي براي مـــا شدن لحظه اي با دلبري تــنـــــها شدن بوسه آتش ميزندبرجسم و جان بوسه يعني عشق من،با من بمان طعم شيرين عسل از بوسه است پاسخ هر بوسه اي يک بوسه است

* با تو قلب من خوشبخت ترين قلب دنياست ، با تو اين دنيا برايم همان بهشت است!

عزيزم دوستت دارم … چون كه در ميان اينهمه عاشقان تو توانستي بماني با قلبم ،

بسازی با احساسم و درک کنی زندگی ام را!

عزيزم دوستت دارم… چون كه اين قلب كوچك و پر از عشق مرا در قلبت طلسم كرده

اي و نگذاشتي هيچ كس ديگر قلب مرا از تو بگيرد !

اينبار با فرياد ، با چشمهاي گريان ، با قلبي عاشق ، با اراده و با احساسي پرا از

دوست داشتن ميگويم كه دوستت دارم تا همه عاشقان فرياد مرا بشنوند و به من

بنگرند و شرمنده شوند

* عشق آفرين عشق آفريد تو هم صداقتش را بيافرين. عشق آفرين عشق آفريد تو هم جاودانگيش را بيافرين. عشق آفرين عشق آفريد تو هم قداستش را بيافرين. عشق آفرين عشق آفريد تو هم محبتش را بيافرين. عشق آفرين عشق آفريد تو هم عاشقش را بيافرين

* دراين بازار نامردي به دنبال چه ميگردي؟ نمي يابي نشان هرگز توازعشق وجوانمردي! بروبگذر از اين بازار" ازاين مستي وطنازي ! اگرچون کوه هم باشي در اين دنيا تو مي بازي

* از خدا خواستمت..نه از خودت.. اگه يه روزي ترو ازم بگيره هيچي نميتونم بگم چون خودش ترو داد و خودشم گرفته.. اگه يه روزي نشه که ديگه باتو باشم .. ميام اينجا فقط مينويسم: خدا نخواست ما باهم باشيم... ولي بدون اون روز روز مرگ عشق منه

* بخوام تو رو قسم بدم ، به جون هرچي عاشقه به جون هرچي قلب صاف ، رنگ گل شقايقه يه موقعي فكر نكني دلم برات تنگ نميشه فكر نكني اگه بري ، زندگي كمرنگ نميشه امشب ميخوام تا خود صبح ، فقط برات دعا كنم براي خوشبخت شدنت فقط خدا خدا خدا كنم

*مرگ آن نيست که در قبر سياه دفن شوم مرگ آن است که از خاطر تو با همه ي خاطره ها محو شوم

*خوش به حال آسمون كه هر وقت دلش بگيره بي بهونه مي باره ... به كسي توجه نمي كنه ... از كسي خجالت نمي كشه ... مي باره و مي باره و ... اينقدر مي باره تا آبي شه ... ‌آفتابي شه ...!!! کاش ... کاش مي شد مثل آسمون بود ... كاش مي شد وقتي دلت گرفت اونقدر بباري تا بالاخره آفتابي شي ... بعدش هم انگار نه انگار كه بارشي بوده

* تقصير دلم چيست اگر روي تو زيبا ست حاجت به بيان نيست كه از روي تو پيدا ست من تشنه ي يك لحظه تماشاي تو هستم افسوس كه يك لحظه تماشاي تو روياست

* گفتند دوست داشتن انتظار کشيدن است باورم نشد . گفتند دوست داشتن خون دل خوردن است باورم نشد . گفتند دوست داشتن جدايي است باورم نشد . گفتند دوست داشتن رنج کشيدن است باورم نشد . حالا که تو را دوست دارم همه چيز باورم شد

* حس که پيدا شد عشق باريدن گرفت، هيچ ميداني رمز عاشق بودن هرکس فقط اين است: ساده بودن، ساده ديدن، و ساده پذيرفتن...پس ساده ميگويم، ساده...دوستت دارم.

* دلم تنگ است دلم اندازه حجم قفس تنگ است سکوت از کوچه لبريز است صدايم خيس و باراني است نمي دانم چرا در قلب من پاييز طولاني است

* من از طرز نگاه تو اميد مبهمي دارم، نگاهت را مگير از من... که با آن عالمي دارم!

* عاشقان گويند دنياي بوسه عجب دزديه پرمنفعتي است كه اگر بازپس گيرد دوچندان شود...

* به من مي گفت: آنقدردوستت دارم كه اگر بگويي بمير مي ميرم... باورم نمي شد... فقط يك امتحان ساده بود به او گفتم بمير...! سالهاست در تنهايي به سرمي برم... كاش امتحانش نمي كردم!

*نمي دانم محبت را بـر چه کاغذي بنويسم که هرگز پاره نشود بـرچـه گلـي بـنويـسم که هـرگز پرپر نشـود بـر چه ديواري بنويسم که هرگز پاک نشود بـر چه آبـي بنويسم که هـرگز گل آلود نشود وسرانجام بـر چه قلـبي بنويسم که هـرگز سـنگ نشود!

* سیه چشمی به کار عشق استاد ، به من درس محبت یاد می داد . مرا از یاد برد آخر ولی من بجز او عالمی را بردم از یاد

روی دریچه قلبم نوشتم عشق ممنوع عشق آمد و گفت من بیسوادم

پ .ن 1: باشه که هيچکس رو اميدوار نکنيم بعد يکدفعه رهاش کنيم چون خرد ميشه ميشکنه و آهسته ميميره .

پ ن 2:اشه که قلبمون رو هميشه لطيف نگه داريم تا کسي که به ما تکيه کرده سرش درد نگيره

پ ن 3: يادمون باشه قولي رو که به کسي ميديم عمل کنيم .

پ ن 4:يادمون باشه هيچوقت کسي رو بيشتر از چند روز چشم به راه نذاريم چون امکان داره زياد نتونه طاقت بياره .

پ ن 5: يادمون باشه اگه کسي دوستمون داشت بهش نگيم برو نميخوام ببينمت چون زندگيش رو ازش ميگيريم

امیدوارم مثل همیشه با نظراتتون منو حمایت کنین

تا آپ بعدی بابای

دلم گرفته

hichkasjozm — Fri, 18 Apr 2008 08:28:18 GMT

سلام دوستای عزیزم

خیلی وقت بود که آپ نکرده بودم الانم نمی خواستم بیام ولی نمی دونم چی شد که اومدم

آخه یه اتفاقای خیلی بدی برام افتاده که حوصله توضیح دادنش رو ندارم

فقط چند تا شعر می نویسم که از روی اونا خودتون می تونین بفهمین چی شده

این شعرا رو از دوست بی وفاتون قبول کنین :

اگه به زور روزگار

از زندگیت می رم کنار

می رم که ثابت بکنم

عاشقتم دیوونه وار

تو گریه های زار و زار

سپردمت به روزگار

این از خودم گذشتنو

پای خاطر خواهیم بذار

ماه من :(تقدیم به محمدم)

ماه من غصه نخور زندگی جذر و مد داره

دنیامون یه عالمه آدم خوب و بد داره

ماه من غصه نخور همه که دشمن نمی شن

همه که پر ترک مثل تو و من نمی شن

ماه من غصه نخور مثل ماها فراوونه

خیلی کم پیدا می شه کسی رو حرفش بمونه

ماه من غصه نخور گریه پناه آدماس

تر و تازه موندن گل مال اشک شبنماس

ماه من غصه نخور زندگی بی غم نمی شه

اونی که غصه نداشته باشه آدم نمی شه

ماه من غصه نخور خیلی ها تنهان مث تو

خیلی ها با زخمای زندگی آشنان مثل تو

ماه من غصه نخور زندگی خوب داره و زشت

خدارو چه دیدی شاید فردامون باشه بهشت

ماه من غصه نخور زندگی بی غم نمی شه

اونی که غصه نداشت باشه آدم نمی شه

ماه من غصه نخور دنیا رو بسپار به خدا

هر دو مون دعا کنیم تو هم جدا منم جدا

و این هم شعر آخر :

توی یک دیوار سنگی دو تا پنجره اسیرن

دو تا خسته دو تا تنها یکیشون تو یکیشون من

دیوار از سنگ سیاه سنگ سرد و سخت خارا

زده قفل بی صدایی به لبای خسته ما

نمی تونیم که بجنبیم زیر سنگینی دیوار

همه عشق من و تو قصه هست قصه دیدار

همیشه فاصله بوده بین دستای من و تو

با همین تلخی گذشته شب و روزای من و تو

راه دوری بین ما نیست اما باز اینم زیاده

تنها پیوند من و تو دست مهربون باده

ما باید اسیر بمونیم زنده هستیم تا اسیریم

واسه ما رهایی مرگه تا رها بشیم می میریم

کاشکی این دیوار خراب شه من و تو با هم بمیریم

توی یک دنیای دیگه دستای همو بگیریم

شاید اونجا توی دلها درد بیزاری نباشه

میون پنجره هاشون دیگه دیواری نباشه

خب دیگه باید برم فقط قبل از رفتن می خوام که واسمون دعا کنین

همین

خداحافظی

hichkasjozm — Thu, 20 Dec 2007 11:51:18 GMT

سلام به همه دوستاااااااااااااااااااااااااااااام

خیلی دوستتون دارم منو ببخشین اگه نمیام وبتون و براتون نمی ترکونم

خیلی درگیری دارم هم با خودم هم با درسام

بیچاره محمد می دونم اونم از دستم اذیت می شه و حرص می خوره

انشاالله که منو ببخشه

همینجا جلوی همه ازش عذر خواهی می کنم

محمد جونم خیلی دوستت دارم منو ببخش اگه باهات تندی می کنم و اگه ازت

توقعی نابه جا دارم

من دوستت دارم کارامو بذار به پای عشق بیش از اندازه ام

دوستای گلم شاید تا تابستون نیام

ولی تو رو خدا شما هم نرین و بگین خوب دیگه این وبم رفت قاطی وبای سوخته

بازم بیاین پیشم و نشون بدین که همیشه با منین

من منتظرتون هستم

تابستون می یام و جبران می کنم

همه اتونو دوست دارم خیلی هم زیاد

از دستم ناراحت نشین چون اونوقت گریه ام می گیره

دلم می خواد قبل از رفتنم لبخند روی لبای خوشگل شما بشینه

برای همینم یه مطلب گذاشتم توی ادامه مطلب که خوندنش خالی از لطف نیست

هر کس که کتاب رکسانا رو خونده دیگه نره اینو بخونه چون واسش تکراریه

من اینو از اونجا برداشتم در ضمن از دست من ناراحت نشین من از نوشتن این

مطلب قصد بدی ندارم فقط می خوام شما بخندین

دیگه شرمنده همه اتونم

تا ابد به یادتون می مونم من نیستم ولی عشقم که هست به محمد سر بزنین اونم

انگار منم

نظر یادتون نره

فداتون شم ( به خصوص تو پسر خاله خوشگل خودم)

بر می گردم

نمی گم خداحافظ می گم به امید دیدار

زیبا ترین سکوت

hichkasjozm — Mon, 26 Nov 2007 11:38:18 GMT

سلام به دوستای گل و مهربونم

دلم می خواد آپ ایندفعه با همیشه متفاوت باشه خیلی وقته که دارم فکر می کنم چی باید بنویسم آخر تصمیم گرفتم یکی از همون داستانهای کوتاه خودم رو براتون بذارم البته زیاد هم کوتاه نیست ولی ارزش خوندن داره در ضمن می خواستم از هرکسی که داستان منو می خونه خواهش کنم اگه نظر یا انتقادی داره بهم بگه چون من توی نوشته هام زیاد وسواس به خرج می دم و فوق العاده انتقاد پذیرم با تشکر از شما یاران همیشه همراه و صمیمی:

حضورش را احساس می کردم مثل همیشه درست شبیه نسیم بود نوازشگر مهربان کمی بازیگوش دلکش و دلربا آرام می آمد آشفته ات می کرد و می رفت دلم تنگ بود فاصله ای تا دیوانگی نداشتم در خانه خالی و ساکت شروع به قدم زدن کردم یک دو سه ... سر جا چرخی زدم و بازگشتم دوباره شروع به شمردن کردم یادم می آید به آن روزها روزهای خوش گذشته همان روزی که غرورم را برای اولین بار شکستم غروری که ارزشمند ترین یار زندگی ام بود برای نخستین بار من آغاز گر سخن شدم او سکوت را بیشتر دوست داشت مثل همیشه برای تخمین مقاومت طرف مقابلم شروع به شمردن کردم یک دو سه ... صد و یک صد و دو ... پانصد مقاومت او حرفی نداشت رکورد مغرور ترین پسری که می شناختم فقط صد بود و حالا او آمده بود تا مرا ویران کند و برود برود و مرا برای همیشه تنها بگذارد همین شکستن غرور بود که مرا از خود بیخود کرد مرا بیمار کرد بیماری بودم که جز او همه چیز را از یاد برده بودم باز هم در خانه ای که روزی کلبه عشقم بود و اکنون خانه مردگان شروع به قدم زدن کردم بوی عطرش از پشت سر به مشام رسید بویی که همیشه مرا مست و از خود بیخود می نمود به سرعت برگشتم ولی اثری از او نبود مثل همیشه گلویم خشک شده بود خشک و سوزنده دستم را جلوی دهانم گرفتم و فریاد عجزم را در گلو خفه کردم با گامهایی سست و لرزان به سمت گلیم کهنه کف اتاق رفتم از تنگ آب لیوانی آب ریختم و لاجرعه نوشیدم غذایم مدت ها بود که فقط آب بود قلبم در قفسه سینه دیوانه وار می کوفت درست مثل روز اولی که برای بار اول او را دیدم روزی از روزهای آذر ماه ماهی از ماه های فصل پاییز همان فصلی که می گویند روز بهار بوده و عشق او را به خزان کشیده و پاییز شده است فصلی که فصل عاشقان نام گذاری شده است فصل من و ... آری من دی چنین روزی با محبوبم آشنا شدم دیر آمد در کلاس جایی برای نشستن نبود جز در کنار من قطرات درشت باران دیوانه وار به شیشه ها می کوبید موهای پریشان او نیز خیس و بهم چسبیده شده بود خواستم طبق معمول حرفی بزنم که همه را بخنداند ولی نتوانستم چشمان معصوم سیاه و خمارش از هرگونه تمسخر گویی جلوگیری می کرد کلاسورش را روی میز رها کرد و کنارم روی صندلی نشست بی اراده کمی خودم را عقب کشیدم تا او راحت تر باشد استاد با صدای بلندی تاریخ هنر را بازگو می کرد ولی حواس من اصلاً جمع نمی شد تمام توجه من متوجه به مردی بود که کنارم نشسته و مشغول مرتب نمودن وسایل خیسش بود منتظر بودم تا خودش را به من معرفی کند ولی هر چه صبر کردم و شمردم او حرفی نزد با خود گفتم شاید متوجه من نیست و نمی داند افتخار نشستن نزدیک چه کسی نصیبش شده است تمام حواسش معطوف به سخنان استاد بود بی اراده گفتم:

- من مهتاب هستم

خیلی آرام در پاسخ گفت:

- خوشبختم

ولی حتی برنگشت نگاهی هر چند کوتاه بر من بیندازد اخم هایم را در هم کشیدم چرا مثل تمام پسرها برای صحبت با من سر و دست نمی شکست چرا برای دیدن چهره پری گون من مشتاق نبود؟زیر چشمی نگاهی به دیگر پسران کلاس انداختم کسی حواسش به درس نبود و همه مشغول دید زدن من و او بودند برخی با خشم و تعصب و برخی با حسرت و افسوس جرات خود را به کمک طلبیدم و گفتم:

- شما خودتون رو معرفی نمی کنید؟

باز هم بدون اینکه به جانبم برگردد گفت:

- چه فرقی می کند؟

دیگر داشتم خشمگین می شدم با غضب گفتم:

- حتماً برایم مهم است که می پرسم

با لبخندی کم رنگ و بسیار زیبا گفت:

- ماهان

نمی دانم چرا از اسمش خوشم آمد و زیر لب گفتم:

- مهتاب و ماهان هر دو زاده شده از ماه

لبخند زدم و دیدم گوشه لبان خوش تراش و زیبای او نیز لبخندی جا خوش کرده منتظر ماندم تا سخن بعدی از دهان او خارج شود ولی او همچنان سکوت کرده بود شروع کردم به شمردن آنقدر پیش رفتم تا خسته شدم باز هم خودم گفتم:

- جدید هستید؟

اینبار فقط سرش را تکان داد خشم بر من غلبه کرد و گفتم:

- مگر شما زبان ندارید؟

- زبان همیشه هم برای نطق کردن نیست به نظر من وقتی حرفی ارزش به زبان آوردن ندارد سکوت زیبا ترین کلام است

حرفش به نظرم قشنگ آمد و پر از مفهوم های دل نشین دل را به دریا زدم و گفتم:

- ماهان

آرام پاسخ داد :

- بله

با خنده گفتم:

- به دانشگاه ما خوش آمدی

اینبار برای نخستین بار به سمتم برگشت دهان باز کرد تا حرفی بزند ولی ناگهان ساکت شد چشمانش روی صورتم ثابت و نگاهش در نگاهم خیره مانده بود آرام گفت:

- تو که سرچشمه تمام هنرهایی چرا رشته هنر را انتخاب کردی؟

لبخندی دلربرانه تحویل دادم و گفتم:

- علتش این است که من عاشق هنر هستم

جمله اش با اینکه بسیار آرام ادا شد ولی من شنیدم و بی تاب شدم :

- خوش به حال هنر

اینکه مرکز توجه پسرها باشم برایم امری عادی و معمول بود هیچگاه مرا خوشحال یا ناراحت نمی کرد ولی اینبار برای اولین بار خوشحال شدم از اینکه او به من توجه کند شاد می شدم منتظر بدم تا سوال بعدی از جانباو مطرح شود ولی نشد خیلی آرام رویش را برگرداند و دوباره در درس غرق شد آنقدر ناراحت شدم که دلم می خواست زار زار گریه کنم قبل از اینکه بتوانم جلوی خودم را بگیرم چند قطره اشک از چشمانم سرازیر شد سریع از جا برخاستم و از کلاس خارج شدم قطرات درشت باران بی رحمانه بر بدن و صورتم می تاخت به سمت خانه راهی شدم ولی به محض رسیدن به خانه دلم برایش تنگ شد سریع به دانگشاه برگشتم اما کسی در دانشگاه حضور نداشت دانشگاه خیلی وقت بود که تعطیل شده بود روی چمن های خیس محوطه نشستم آسمان شهرمان سیاه سیاه بود سرم را روی زانوانم گذاشتم و گریستم آنقدر گریستم تا سبک شدم بوی عطری شامه ام را نوازش داد و دستی سر شانه ام قرار گرفت سرم را که بلند کردم ماهان را دیدم که کنارم نشسته و اونیز می گرید بی اختیار لبخند زدم چهره ماهان در هم و گرفته بود هر چه صبر کردم جز نگاه چیزی از او دریافت نکردم گفتم:

- چرا نرفتی؟

- نمی تونستم

- چرا؟

- چیزی گم کردم داشتم دنبالش می گشتم

دلم گرفت با بغض گفتم:

- پیدا کردی؟

- آره

- حالا می خوای بری؟

- نه

- چرا؟

- چون پیداش کردم ولی نمی تونم برش دارم

- برای چی؟

- چون جایی که الان ماوا گرفته خیلی بهتر از جاییست که من قصد دارم حبسش کنم

- مگر کجاست؟

- پیش تو

- ولی من چیزی از تو برنداشتم

- چرا تو آن را از من دزدیدی

اخم کردم و با ناراحتی گفتم:

- منظورت چیه؟

لبخند زد دستش را طرف چپ سینه اش گذاشت و گفت:

- تو قلب مرا با یک نگاه دزدیدی

خوشحال شدم آنقدر خوشحال که اشک از چشمانم سرازیر شد دستش را روی صورتم کشید و گفت:

- ارزش این اشک ها خیلی زیاد است خیلی زیاد

- تمامش برای توست

با لبخند تمام اشک هایم را از روی چهره ام زدود دستانش را روی لباسش کشید و گفت:

- هرگز این لباسم را به آب نزدیک نمی کنم

خندیدم و گفتم:

- ماهان

- جان ماهان

- مگر می شود که کسی در یک نگاه عاشق شود؟

- من این عشق را قبول نداشتم اما حالا دیگر به آن اعتقاد کامل دارم من و تو شاهد عینی این نوع عشق هستیم

دستش را به سمتم داراز کرد و ادامه داد:

- حالا از جا بلند شو

- برای چه؟

- باید برویم

نپرسیدم کجا و برای چه؟ دستانم را به دستان قوی و مردانه اش سپردم کنار او گام براداشتن برایم نهایت لذت بود ساعت ها در سکوت رفتیم و رفتیم از زمان به دور مانده بودیم وقتی به خود آمدم که ستاره های فراوانی در آسمان شب چشمک می زدند دستم را از دستش خارج کردم و گفتم:

- وای دیر شد

لبخندی زد و گفت:

- چه زود دیر می شود تازه متوجه معنی این جمله می شوم

- اصلاً متوجه گذر زمان نبودم ماهان ما شش ساعت است که در حال قدم زدن هستیم

فقط نگاهم کرد و حرفی نزد تازه می فهمیدم که سکوت چقدر زیباست ما تمام عمرمان را به حرف زدن گذرانده بودیم اما به کجا ختم شده بودیم؟ به چه چیز رسیده بودیم؟ هیچ. اکنون می دیم که با سکوت به همه جا رسیده ام دنیا در دستان من و در نگاه زیبای او بود دوباره دستانم را به دستان مشتاقش سپردم و راهی شدیم رفتیم تا به یکی از مقاصد فرعی زندگی رسیدیم جلوی پایم زانو زد و گفت:

- الهه مقدس عشق من تا ابد عاشق خواهم ماند

مانند خودش من هم دوزانو نشستم و گفتم:

- با من بمان و ترکم نکن

انگشتانم میان انگشتان دستش قلاب شد بوسه ای داغ و سوزنده بر نوک انگشتانم زد که تا اعماق وجودم را لرزاند و سوزاند و خاکستر کرد دستم را جلوی دهانم گرفتم تا از فریادی که بی اراده می رفت تا عرش را بلرزاند جلوگیری کنم با حالات دو از او جدا شدم و به کلبه تنهایی هایم پناه بردم تا خود صبح ناله زدم و با پروردگارم درد و دل کردم وقتی سپیده صبح دمید دلم به اندازه وسعت اقیانوس ها برای او که ماه زندگی ام بود تنگ شده بود لباسهایم را پوشیدم و از خانه خارج شدم ولی با صحنه ای روبرو شدم که قدرت زانوانم را گرفت ماهان به درخت جلوی خانه تکیه داده بود و به من نگاه می کرد از دیشب تا به حال همانطور آنجا ایستاده بود با قدم های لرزان به او نزدیک شدم طاقت نگاه کردن در چشمان معصومش را نداشتم خودم را در آغوشش رها کردم بدون هیچ منظوری و بدون هیچ تمنا و خواهش نفسانی و هوس آلودی پاک پاک سرش را در میان موهایم فرو برده و نفس عمیقی کشید گفتم:

- صبحت به خیر

- با دیدن تو به خیر شد

- خسته نیستی؟

- عاشقان همیشه خسته اند

- گرسنه چطور؟

- خواب و خوراک بر همه عاشقان حرام است

- پس من یک عاشق واقعی هستم

در همان روزها بود که فهمیدم برای یک عاشق مهم نیست که دیر باشد یا زود محرم باشی یا نا محرم دیوانه باشی یا عاقل هر چند که عاشقان جملگی دیوانه اند دیوانگان بی آزار همگام با هم به سوی جایگاه هنر و هنروران رفتیم جز ماهان چیزی و کسی را نمی دیدم و ماهان نیز در من غرق شده بود کنار هم آهسته گام بر می داشتیم که ناگاهن ضربه ای ماهانم را از من جدا کرد و به گوشه ای پرتاب کرد نمی فهمیدم چه اتفاقی افتاده برای چه از بینی ماهان خون می آمد چه کسی بود که دستان مرا گرفته و قدرت حرکت را از من سلب نموده بود ؟ مشت های گره شده و بی رحم روی صورت معبودم فرود می آمد فریاد می زدم جیغ می زدم التماس می کردم اما کاری از دستم بر نمی آمد ماهان من روی زمین رها شد و مرا کشان کشان به سوی کلاس بردند سر همه آن بی رحمان ظالم فریاد زدم مشت های کوچک و ناتوانم را بر سینه هایشان کوفتم چرا که آنها محمبوب مرا زدند کمی در براربر اصررارم برای رهایی مقاومت کردند اما سرانجام رهایم کردند و من به سوی او پرواز کردم ماهانم روی سنگ ها افتاده بود

و صورتش با خونش گلگون شده بود سرش را در آغوش گرفتم بوسیدمش بوئیدمش ماهان به سختی نفس می کشید با صدایی خش دار و گرفته گفت:

- به خاطر تو جان که سهل است دنیا و آخرتم را با هم می دهم مهتاب من گریه نکن من تاب دیدن اشکهایت را ندارم من منتظر کتک خوردن بودم چون عاشقم

فریاد کشیدم:

- بس کن من هم عاشقم پس باید مرا هم بزنند من هم باید کتک بخورم ماهان من هم می خوام برای تو بمیرم

دستم را محکم در دستش فشار داد صدای آژیر آمد و پس از آن ماهان مرا بردند در تمام مدتی که ماهان را در اتاقی تنگ و سفید با نگهبانان سفید پوش حبس کرده بودند من نیز خودم را در حمام خانه حبس کردم و به خاطرش اشک ها ریختم دوماه بعد ماهان من همان ماهان روز اول شد خدا او را به اشکهایم بخشید ماهان برایم قصری خرید تا از گزند حسودان دور باشم می خواستیم با هم باشیم تمام لحظاتمان را حتی راضی به از دست دادن یک ثانیه هم نبودیم اما روزگار با ما سر سازش نداشت همانطور که با عاشقان دیگر نداشت روزی ماهانم رفت و دیگر هر گز باز نگشت از او نامه ای با این مضمون به دستم رسید:

الهه مقدس عشق من شکوفه نو شکفته هستی من محبوبه شبهای من

تو خود خوب می دانی که حاضر به عوض کردن تو با تمام کائنات خداوند نیستم تو خود خوب می دانی که برای تو جانم را فدا می کنم به آن شرط که بدانم تو سلامت و شاداب باقی خواهی ماند عزیز دلم امروز که برای لحظه ای تو را ترک کردم حسودان بیرون کلبه عشقمان کمین گرفته بودند آنها تو را می خواستند ولی مگر قادر بودم که تو را به آنها ببخشم و خودم کناره گیری کنم؟مگر می توانم تو را به دیگری بسپارم و بروم؟ نه این امکان ندارد به همین خاطر با آنها درگیر شدم و گفتم که تو را به هیچ قیمتی از دست نخواهم داد ولی آنها چیزی گفتند که دیگر توان مخالفت در خودم پیدا نکردم آن نامردان بی رحم که حس هوس را با حس مقدس عشق اشتباه گرفته بودند گفتند آنقدر برای داشتن تو حریص اند که هرگز اجازه نمی دهند به راحتی همسر و تاج سر من شوی آنها گفتند داغ تو را بر دل من می گذارند می فهمی مهتاب من ؟ آنها چیزی گفتند و طاقت و توان نفس کشیدن را از من گرفت چاره ای جز کناره گیری نداشتم ولی باز هم دلم راضی نمی شد با خود گفتم:تو را می دزدم و به جایی می برم که دست هیچ کس به تو نرسد و تو فقط برای خود من باشی مثل اینکه ذهنم را خواندند چون گفتند هر جا که بروی تو را می یابیم و جلوی چشمانت علاوه بر گرفتن پاکی و معصومیت عشقت نفس را هم می گیریم اما اگر پایت را کنار بکشی ما هم کاری به کار او نداریم البته تا زمانی که فکر ازدواج به سرش راه پیدا نکند تا وقتی او به کسی تعلق نداشته باشد ما آسوده ایم اما اگر بفهمیم ... حرفشان را با داد و فریاد هایم قطع کردم آنها طوری از تو حرف می زدند که نفس من بند می آمد رگ گردنم آن چنان بر آمده شده بود که هر لحظه امکان ترکیدنش بود دوباره با آنها درگیر شدم ولی آنها زیاد بودند و من تنها و عاشق بالاخره فقط و فقط به خاطر تو تسلیم شدم و گفتم: قبول من دیگر کاری به کار او ندارم به این شرط که هرگز خاطر او را آزرده نکنید آنها هم قبول کردند از آنجا سراغ چندی از دوستانم رفتم که به آنها اعتماد کامل دارم تمام ثروتم را جز آن کلبه ای که برای توست به آنها بخشیدم و تو را به آنها سپردم از آنها خواستم مثل جانشان از تو و کلبه عشقمان نگهبانی کنند از جانب آنها و خوش قولیشان اطمینان کامل دارم آنها حتی لحظه ای تو را تنها نمی گذارند پس مرا بی فکر نخوان و اما خودم و سرنوشت شوم خودم به خوبی می دانی آنقدر تو را دوست دارم که یک لحظه تاب جدایی از تو را ندارم پس من می میرم تا تو آسوره باشی من برای همیشه در دیار باقی در انتظارت می مانم ولی از تو خواهشی دارم تو گناه مرا مرتکب نشو و به زندگی ات ادامه بده این اولین و آخرین خواهش من از توست این را بدان که در میان عاشقان بی شمارت آن کسی که از همه بی نام و نشان تر است من هستم عشق من در این دنیا رسم نیست که عاشقان به وصال یکدیگر برسند مثل لیلی مثل مجنون مثل شیرین مثل فرهاد ولی من در این میان درست شبیه آبتین هستم کسی که دیوانه وار شیرین را می خواست ولی او را به خسرو باخت من نیز تو را به بدخاهان باختم و اکنون مانند آبتین به سرای ابدی می پیوندم برایم طلب آمرزش کن و مراقب خودت باش

کسی که تا هجر و هجران باقیست

تا یارویاران باقی هستند

تا شعر و افسون باقیست

تو را می خواهد و چشم انتظارت می باشد

از آن روز تا کنون من باقی ماندم با قصری که در چشمم مانند کلبه خرابه ای می ماند فرش های ابریشمی اش برایم گلیمی بیش نیستند ظروف طلا و نقره اش برایم مثل ظروف سفالی است من مانده ام و قصری که بعد از رفتن او خانه مردگان نام گرفته سهم من از او یک وجب خاک است که با گلاب خوشبو می شود اینک من انسانی تنها هستم و محکوم به ماندنم مرده ای متحرکم که فقط به یک امید زنده است مردن و نزد یار شتافتن آری این است رسم عاشق کشی مردمان این روزگار

دوباره دل هوای با تو بودن کرده

نگو این دل دوری عشقتو باور کرده

دست من خسته از این دست به دعاها بردن

همه آرزوهام بارفتن تو مردن

حالا من یه آرزو دارم تو سینه

که دوباره چشم من تو رو ببینه

عزیزم تولدت مبارک

hichkasjozm — Mon, 22 Oct 2007 11:23:18 GMT

سلام به همه دوستای عزیزم

عزیزای مهربون و همراه من امروز یکی از بهترین روزای عمر منه می دونید چرا؟

حتماً می دونید چون من به همه شماها خبر دادم یه خورده فکر کنید متوجه می شید

امروز یعنی روز سی ام مهر روز تولد عشق منه

نوزده سال پیش درست توی چنین روزی پسر خاله مهربون و

دوست داشتنی من به دنیا اومده

نمی دونم امروز چه کسایی اومدن به وب من ولی امروز می

خوام از همه خواهش کنم که غم هاشونو فراموش کنن شاد باشن

و از خوشحالیشون دیگرون رو هم شادمان کنن

آخه امروز تولد محبوب منه امروز همه خوشحالن حتی فرشته ها

شنیدین اون اس ام اسی رو که می گه:(( روز تولد تو داشت بارون می یومد چون فرشته ها

یکی از بهتریناشون رو از دست داده بودن و داشتن واسش گریه می کردن))

دیشب فرشته های آسمون اصفهان هم گریه می کردن

آسمون شهر ما دیشب سرخ سرخ بود و بارون برای اولین بار توی فصل قشنگ پاییز

مهمون شهرمون شده بودمن مطمئنم این گریه فرشته ها بود برای از دست دادن زیبا

ترین و بهترین دوستشون ولی همون فرشته ها امروز شاد شادن چون می دونن محمد

جاش پیش من بهترهاونا می دونن کسی پیدا شده که محمد رو هزار بار بیشتر از اونا

دوست داره به خاطر همین دیگه غمگین نیستن و گریه نمی کنن

تولدتمبارک

با اینکه منم خیلی خوشحالم ولی ته دلم احساس بدی دارم

آخه من امروز به محمد دسترسی ندارم که بهش تبریک بگم و باید تا فردا صبر

کنم تا بیاد دم مدرسه برای همین هم می ترسم خدای نکرده فکر کنه عمدی بوده و

از دستم ناراحت بشه

محمدم ازت خواهش می کنم منو درک کن

علی امروز توی خونه اس نمی تونم بهت زنگ بزنم

حالا به جای اون اینجا می گم عزیزم عشق من محبوب من گل من سرور من هستی من زندگی من سهم من شاهزاده من پسر خاله من تولدت مبارک خیلی دوستت دارم عزیزم خیلی زیاد

شب تولد توست

ستاره ها رو تک تک

به عشق تو شمردم

تولدت مبارک

یادی از دوستان

hichkasjozm — Mon, 27 Aug 2007 13:52:18 GMT

بدین افسونگری وحشی نگاهی

مزن بر چهره رنگ بی گناهی

شرابی تو شراب زندگی بخش

شبی می نوشمت خواهی نخواهی

دلم براتون تنگ شده بود دوستای گلم برای همینم اومدم که یه پست جدید بذارم و برم ولی مطلب ندارم

مهم نیست مهم دل منه که برای شما تنگ شده اینبار کاری به عشق و عاشقی ندارم

اینبار با خودتون کار دارم با کسایی که با عشق من آشنان

دوستای مهربونم کسایی که هیچوقت منو تنها نذاشتن و همیشه وب منو به قول خودشون ترکوندن

عسل جونمتارا جونم لادن جونم سارا جونم و گل گلاب که

چند وقتیه ما رو بی خبر گذاشته البته عیب از کامپیوترشه ویروس گرفته نمی تونه بیاد نت ااا انگار

دوباره رفتم توی عشق و عاشقی ولش کنین خودتون چطورین؟

از همه اتون ممنونم که منو تنها نمی ذارین اگه کسی از قلم شکسته شده من افتاد شرمنده

آخه من آلزایمر دارم راستی قالب جدیدم چطوره؟

ناسه ؟ مگه نه؟ من که خیلی دوستش دارم

خوب دیگه باید چی بگم نمی دونم خداییش کم آوردم یه چیز دیگه هم می گم و میرم

من ...

چطوری بگم؟...

آخه روم نمی شه

خدایا خودت کمکم کن تا بگم

الان می گم نه وایسین تو رو خدا نرین

من...

من شمارو...

همه اتونو ...

همه اونایی که میان بهم سر می زن...

دو..

دوس

دوست دارم

به قول عسل جونم بای تا های

در دست تعمیر

hichkasjozm — Mon, 06 Aug 2007 11:06:18 GMT